Gasly over zijn laatste afscheid van Hubert: ‘Ik had hem moeten omhelzen’

Een gemiste omhelzing die blijft knagen

Na de Grand Prix van Hongarije gingen Gasly en Hubert samen naar een feest. Gasly wilde niet te laat blijven en besloot eerder te vertrekken. Hij zocht Hubert in de club maar kon hem niet vinden.

“Ik liep de club uit en zag hem toen op het terras”, vertelde Gasly in de Off The Grid serie met Lawrence Barretto. “Ik zwaaide naar hem en zei: tot ziens, fijne zomer, en we zien elkaar in Spa.”

“Ik heb hem daarna nooit meer gezien voor de crash. Ik wou dat ik iets langer was gebleven in de club om hem te omhelzen of op een andere manier gedag te zeggen.”

Een vriendschap die begon bij het karten

Gasly en Hubert kenden elkaar al vanaf hun tiende jaar. Ze maakten deel uit van een Frans talentenprogramma met vijftien jonge coureurs. Ze waren niet alleen teamgenoten, maar ook kamergenoten en klasgenoten.

“We ontbeten samen, gingen samen naar de les, trainden met elkaar”, zei Gasly. “Als ik 13 push-ups deed, dan deed hij er 14. En dan deed ik er 15. We duwden elkaar om het beste uit onszelf te halen.”

Die wederzijdse drive bracht hen door de juniorklassen. Gasly bereikte de Formule 1, Hubert stond op het punt om die stap ook te maken.

De dag waarop alles veranderde

Tijdens de tweede ronde van de Formule 2-race op Spa-Francorchamps in 2019 ging het mis. Gasly probeerde altijd de F2-races te volgen en zag de crash en de rode vlag.

“In het begin wist ik niet wie erbij betrokken was. Het zag er slecht uit. Mijn teammanager vertelde me dat Anthoine erbij betrokken was”, aldus Gasly.

“Zodra de briefing voorbij was, rende ik naar de hospitality om meer informatie te krijgen. Toen ik de trap afliep, zag ik in de verte mijn ouders in tranen. Op dat moment begreep ik meteen wat er was gebeurd.”

Rouwen terwijl de wereld doorging

Het moment kwam enkele dagen nadat Red Bull hem had teruggestuurd naar Toro Rosso. De degradatie leek plots niet meer belangrijk.

“Achttien uur later moet je naar de Grand Prix. Het enige wat mensen me het hele weekend vroegen was hoe slecht ik me voelde over de degradatie. En dan denk je: er is meer in het leven dan dit. Ik kende deze jongen al zo lang.”

“We deelden zoveel momenten op en naast de baan. Ik kan het nog steeds niet geloven. Het was lastig om de emoties te verwerken.”

Jaren nodig om het te verwerken

Gasly erkent dat hij jaren nodig had om te verwerken wat er was gebeurd. Het was niet de eerste keer dat hij een vriend verloor. Twee jaar eerder was al een vriend uit zijn thuisstad overleden.

“Het is gewoon pijn. Het leek erop dat het Anthoine zijn bestemming was om naar de Formule 1 te gaan. Maar dit was niet de eerste keer dat ik deze emoties moest doormaken met een van mijn beste vrienden.”

“Je krijgt op school en van je ouders veel geleerd, maar nooit hoe je met jezelf moet omgaan in zo’n situatie.”

Een jaarlijks eerbetoon

Gasly organiseert sinds het overlijden van Hubert elk jaar een loop op Spa-Francorchamps tijdens het raceweekend in België. Het is zijn manier om zijn vriend te eren en het leven met de mensen die je liefhebt te waarderen.

“Het heeft me geleerd om het moment te waarderen met de mensen van wie we houden en om nooit iets als vanzelfsprekend te beschouwen.”