Niki Lauda was een Oostenrijkse Formule 1-coureur en drievoudig wereldkampioen, bekend om zijn nuchtere, technische aanpak en om de manier waarop hij terugkeerde na een ongeluk dat hem bijna het leven kostte.
Doorbraak bij Ferrari
Lauda debuteerde in 1971 in de Formule 1 en groeide bij Ferrari uit tot topcoureur. Zijn eerste Grand Prix-overwinning schreef hij op zijn naam bij de GP van Spanje, de eerste GP-zege voor Ferrari sinds 1972. Een jaar later, in 1975, bracht hij Ferrari eigenhandig terug aan de top door wereldkampioen te worden en de Italianen de constructeurstitel te bezorgen.
Het ongeluk op de Nürburgring
Op 1 augustus 1976 kreeg de Oostenrijkse wereldkampioen Niki Lauda een verschrikkelijk ongeluk tijdens de Grote Prijs van Duitsland. Hij crashte en raakte bekneld in de veiligheidsgordels van zijn in brand gevlogen Ferrari. Lauda raakte ernstig verminkt aan onder meer zijn gezicht en verloor een deel van zijn oor door de vlammenzee. Hij werd voor dood gevreesd, maar zes weken later stond hij alweer achter het stuur van zijn Ferrari bij de Grand Prix van Italië op Monza, om zijn wereldtitel te verdedigen tegen James Hunt. Dat jaar verloor hij de titelstrijd uiteindelijk met één punt verschil van de Brit. Een jaar later, in 1977, had Lauda de zaken rechtgezet en was hij voor de tweede keer de snelste ter wereld.
Vijftig jaar na dato, op 1 augustus 2026, stond ook F1Head uitgebreid stil bij het ongeluk op de Nürburgring en de weken die daarop volgden.
Lauda Air, comeback en de titel van 1984
In 1979 verliet Lauda de autosport en richtte hij Lauda Air op. Dat bleek geen definitief afscheid: in 1982 keerde hij terug in de Formule 1, dit keer bij McLaren. In de jaren tachtig maakte hij een comeback en werd hij in 1984 voor de derde keer wereldkampioen, een van de nipste titelstrijden ooit. Het seizoen erop, zijn laatste als actief coureur, verliep een stuk moeizamer: veel auto’s vielen uit en zijn enige zege dat jaar kwam op het circuit van Zandvoort. Een jaar later stopte hij definitief als coureur.
Na zijn actieve carrière
Na zijn pensioen bleef Lauda een invloedrijke figuur in de autosport, onder meer als teamadviseur en luchtvaartondernemer. Vanaf 1993 keerde hij terug bij Ferrari als consultant en in 2001 leidde hij als teambaas korte tijd het Jaguar-team. Daarnaast was hij jarenlang commentator voor de Duitse en Oostenrijkse zender RTL. In september 2012 werd hij non-executive chairman bij Mercedes, een functie die hij tot aan zijn overlijden in mei 2019 vervulde. Binnen dat team gold hij als een van de drijvende krachten achter de overstap van Lewis Hamilton van McLaren naar Mercedes.
Persoonlijk leven en overlijden
Lauda trouwde in 1976 met Marlene Knaus, van wie hij in 1991 scheidde. Uit dat huwelijk werden zijn zonen Mathias en Lukas geboren; Mathias werd zelf ook autocoureur. In 2008 hertrouwde Lauda met Birgit Wetzinger, de vrouw die hem later een nier gaf om hem te redden. Eerder had hij al een nier van zijn broer Florian gekregen. Met Birgit kreeg Lauda ook een tweeling.
Lauda kampte zijn hele leven met de gevolgen van het ongeluk uit 1976 en droeg bijna altijd een hoofddeksel om zijn brandwonden deels te bedekken. Hij onderging twee keer een niertransplantatie en kreeg in augustus 2018 een longtransplantatie, nadat hij die zomer een longinfectie had opgelopen. Hij overleed in de nacht van maandag 20 op dinsdag 21 mei 2019 op 70-jarige leeftijd, in een privékliniek in Zwitserland, waar hij vanwege nierproblemen dialyse onderging.