Fuel Flow is de hoeveelheid brandstof die per tijdseenheid naar de motor van een Formule 1-auto mag stromen. Sinds 2014 geldt er een strenge limiet op deze doorstroomsnelheid om het motorvermogen te begrenzen en brandstofefficiëntie te stimuleren. De huidige limiet ligt op maximaal 100 kilogram per uur, wat neerkomt op ongeveer 27,8 gram per seconde.
Deze regel werd ingevoerd bij de komst van de turbo-hybride V6-motoren. Zonder zo'n beperking zouden teams met hun turbomotoren vrijwel ongelimiteerd vermogen kunnen produceren door steeds meer brandstof te verbranden. De fuel flow-limiet dwingt teams om slimmer om te gaan met hun brandstof en de verbrandingsefficiëntie te maximaliseren. Moderne F1-motoren halen daardoor een thermische efficiëntie van meer dan 50 procent, wat aanzienlijk hoger is dan gewone straatauto's.
Hoe wordt Fuel Flow gecontroleerd?
Elke F1-auto heeft speciale sensoren aan boord die de brandstofstroom monitoren. Deze fuel flow meters meten 2.200 keer per seconde of teams zich aan de limiet houden. De FIA gebruikt versleutelde sensoren waar teams zelf geen toegang toe hebben, om manipulatie te voorkomen. Bij toerentallen boven de 10.500 toeren per minuut geldt de maximale limiet van 100 kg/uur. Onder dit toerental wordt de toegestane hoeveelheid berekend via een formule die gekoppeld is aan het motortoerental.
Impact op strategie en prestaties
De fuel flow-beperking heeft grote invloed op racestrategie. Coureurs kunnen niet altijd vol gas geven, vooral niet tijdens inhaalacties of kwalificatierondjes. Teams moeten een balans vinden tussen maximaal vermogen en brandstofbesparing. Overtreding van de fuel flow-limiet kan leiden tot diskwalificatie, zoals Daniel Ricciardo meemaakte tijdens de Grand Prix van Australië in 2014.
Veranderingen vanaf 2026
Voor het seizoen 2026 verandert de manier waarop fuel flow wordt gemeten fundamenteel. In plaats van kilogrammen per uur gaat de FIA de energiestroom meten in megajoules per uur, met een limiet van 3.000 MJ/uur. Deze nieuwe methode past bij de overstap naar volledig duurzame synthetische brandstoffen. Het systeem zorgt ervoor dat alle brandstoffen op gelijke wijze worden beoordeeld, ongeacht hun exacte samenstelling.