Nyck de Vries wint 24 uur van Le Mans 2026 met Toyota #7

De Vries wint de 24 uur van Le Mans 2026

Drieëntwintig jaar na zijn laatste racezege, in 2023 ontslagen als Formule 1-coureur bij AlphaTauri na slechts één seizoen, staat De Vries nu bovenaan op het podium van ’s werelds zwaarste endurancerace. Hij is pas de derde Nederlander ooit die Le Mans wint in de algemene klassering, na Gijs van Lennep en Jan Lammers in 1988. Dat maakt de overwinning extra bijzonder.

Het was een weekend dat slecht begon voor Toyota. Beide TR010 Hybrids slaagden er donderdag niet eens in zich te kwalificeren voor de Hyperpole. De #7 vertrok als veertiende op de grid. Voor wie alleen naar de startposities keek, leek een overwinning voor de Japanners ver weg. Toch had het team een plan.

Strategie als geheim wapen

Toyota dook al vroeg de pit lane in met beide auto’s, op een ander moment dan de rest van het veld. Die afwijkende strategie bracht de #7 en de #8 al in de openingsfase naar voren. Terwijl Ferrari kampte met een gebrek aan topsnelheid en BMW de leiding pakte met de #20 van Robin Frijns, klom Toyota gestaag op.

In de avonduren mengde ook Cadillac zich met de #12 en de #38 in de strijd. De race leek op weg naar een gevecht tussen vier merken.

Intern conflict: teamorders genegeerd

Zondag ochtend laaide het intern conflict op. Brendon Hartley reed aan de leiding in de #8 en weigerde De Vries, die op zevenentwintig ronden versere banden reed, op de Mulsanne Straight door te laten. De Vries liet zijn frustratie duidelijk blijken via de radio. Het team greep in: De Vries moest wachten en zou via de pitstopstrategie als eerste naar voren komen. Dat was precies wat er gebeurde. Kobayashi en Buemi namen over in de respectieve auto’s, waarna de #7 via de pitstopcyclus de leiding overnam.

Safety Car, chaos en het slotoffensief van BMW

In het negentiende uur zorgde een zware crash van de Porsche #91 in de eerste chicane voor een Safety Car. Het veld schoof samen. Kobayashi, nu achter het stuur van de #7, reed daarna de snelste ronde van de race en werkte zich in vier ronden terug naar de koptrio. Cadillac, die eerder een drive-through-straf had gekregen wegens te hard rijden in een Slow Zone, raakte de leiding definitief kwijt.

Met nog een halfuur te gaan had de Toyota #7 een voorsprong van twintig seconden. Frijns in de BMW #20 begon te jagen. Met tien minuten te gaan bedroeg het gat nog maar tien seconden. Het was niet genoeg. Kobayashi hield stand en bracht de #7 als eerste over de finish.

Historisch Nederlands succes

De uitslag maakte van Le Mans 2026 een Nederlandse feestdag. Frijns eindigde met de BMW #20 op de tweede plaats. In de LMGT3-klasse pakte Nicky Catsburg de klassezege in de #33 Corvette. Drie Nederlanders op het podium in drie verschillende klassen: het overtrof wat vooraf al een sterk Nederlands weekend beloofde te worden.

Richard Verschoor had in de LMP2-klasse ook mee kunnen doen, maar zijn #30 viel in het eenentwintigste uur uit met remfalen. De droom op een vierde Nederlandse deelnemer op het podium bleef onvervuld.

Ferrari en BMW zien kansen vervliegen

Voor Ferrari was het een teleurstellend weekend. De #50 viel in het negentiende uur uit met een technisch probleem, nadat de auto in de nacht al lang stilstond door een defecte brandblusser in de cockpit. De #51 van Pier Guidi, Calado en Giovinazzi redde de eer met een vijfde plaats, maar stond ruim twee minuten achter op de winnaar.

BMW miste de overwinning op tien seconden. De #20 had de snelheid maar miste het geluk. De #15, die vanaf pole position vertrok, reed een geplaagde race door een lekke band na contact met een LMP2-wagen en viel in het slotuur definitief uit.

Eindstand Hypercar top 5

• P1: Toyota #7 (Kobayashi, Conway, De Vries)
• P2: BMW #20 (Frijns, Van der Linde, Rast)
• P3: Toyota #8 (Buemi, Hirakawa, Hartley)
• P4: Cadillac #12 (Stevens, Lynn, Nato)
• P5: Ferrari #51 (Pier Guidi, Calado, Giovinazzi)

Door de zware puntenoogst springt Toyota naar de leiding in zowel het rijders- als het constructeurskampioenschap van het WEC. Voor De Vries persoonlijk sluit de cirkel. Van een mislukt F1-avontuur via meerdere jaren in de enduranceracerij naar de hoogste trede bij Le Mans. Jan Lammers deed het in 1988. Nu is het De Vries die zijn naam in de geschiedenisboeken schrijft.