Nyck de Vries is een Nederlandse coureur die in 2023 een half seizoen in de Formule 1 reed voor AlphaTauri. Voorheen was hij kampioen in de Formule 2 en Formule E, en in 2026 won hij namens Toyota de 24 uur van Le Mans.
Biografie
De Vries werd op 6 februari 1995 geboren in Uitwellingerga, een klein dorpje in Friesland. Hij heeft één zus, Seychelle, en woont in Monaco. Ook heeft De Vries sinds 2020 een relatie met Eva Bruggenwirth.
De interessante carrière van Nyck de Vries
De Vries’ route naar de Formule 1 is allesbehalve standaard te noemen. Zijn carrière in vogelvlucht:
Karting & McLaren
Natuurlijk begon de carrière van De Vries in de kartsport. Over zijn races in Nederland is weinig bekend, maar wat we wel weten is dat De Vries in 2008 voor het Italiaanse Chiese Corse Zanardi team ging rijden. Met dit team won hij o.a. tweemaal het KF3-kampioenschap, twee keer de Duitse jeugdklasse en een keer het Europees KF4-kampioenschap.
Met zo’n track record was het geen verrassing dat De Vries zichzelf in de kijker reed bij de grote teams. In 2010, op 15-jarige leeftijd, werd hij daarom opgenomen in McLaren’s talentprogramma. Tegelijkertijd bleef hij goede resultaten behalen. Zo won hij in 2011 het KF1-kampioenschap.
Overstap naar formuleracing
Nadat hij de kartsport had “uitgespeeld” maakte De Vries de overstap naar de Formule Renault 2.0-raceklassen, waar hij ging rijden voor R-ACE GP. De Vries deed mee in de Eurocup Formule Renault 2.0 en de Formule Renault 2.0 NEC. In beide competities stond hij meerdere malen op het podium, maar meedingen om het kampioenschap deed hij niet.
In 2014 deed De Vries dat wel, en hoe. De Nederlander, die toen reed voor Koiranen GP, werd op dominante wijze kampioen van zowel de Formule Renault 2.0 Eurocup als de Formule Renault 2.0 Alps-competitie. Het jaar hierop ging De Vries racen in de Formule Renault 3.5 Series, waar hij derde werd in het kampioenschap.
GP3 en Formule 2
De volgende logische stap was de GP3 Series. Uiteindelijk racete De Vries slechts één seizoen in de klasse. Dit seizoen, waarin hij reed voor ART Grand Prix, eindigde hij zesde in de eindstand.
De Vries’ periode in de GP3 was van korte duur, want hij kreeg snel de kans om over te stappen naar het Formule 2-kampioenschap, bij het Rapax-team om precies te zijn. Ook in dit kampioenschap bleef De Vries imponeren. Zo won hij op het stratencircuit van Monaco zijn eerste F2-race. Uiteindelijk eindigde De Vries zevende in het klassement.
Het volgende jaar tekende de Nederlander bij Prema Racing. Dit seizoen (2018) won De Vries maar liefst drie races en eindigde hij vierde in het kampioenschap, achter George Russell, Alexander Albon en Lando Norris. Omdat hij achter Norris eindigde, ook een coureur die onder contract stond bij McLaren, greep De Vries dat seizoen naast een felbegeerd F1-zitje.
In 2019 lukte het dan eindelijk: De Vries won op dominante wijze het Formule 2-kampioenschap. Een mooi resultaat, maar ook een probleem, want de kampioen van de Formule 2 mag het jaar erna niet meer binnen het kampioenschap rijden.
Formule E als alternatief
Helaas was er binnen de Formule 1 nog geen plek voor De Vries, al was het duidelijk dat hij er als coureur klaar voor was. De Vries moest daarom ergens anders zijn heil vinden en deed dit in de Formule E, waar hij ging rijden voor het Mercedes-Benz EQ Formula E Team. Zijn eerste seizoen in de Formule E was niet geweldig, maar in zijn tweede wist hij meerdere races te winnen en werd hij tijdens de laatste race Formule E-wereldkampioen.
Toch naar de Formule 1?
De deur naar de Formule 1 heeft voor De Vries altijd op een kiertje gestaan. Zo reed hij regelmatig Young Driver Tests tijdens vrije trainingen en stond hij sinds 2021 bij Mercedes onder contract als reservecoureur. Tijdens de Grand Prix van Italië van 2022 verving De Vries Williams-coureur Alexander Albon, die vanwege een blindedarmontsteking niet kon racen. Wat volgde was een sterke race van de Nederlander, die met startnummer 21 als negende eindigde en daarmee hoge ogen gooide.
Sinds zijn invalbeurt voor Williams draaide de geruchtenmolen op volle toeren. Zou De Vries Nicholas Latifi gaan vervangen bij Williams of zou hij toch kiezen voor een ander team? Zo lastig als het was om een zitje te vinden, zoveel keuzes waren er plotseling. In oktober 2022 was dan eindelijk de kogel door de kerk: de Nederlander zou vanaf 2023 uitkomen voor AlphaTauri, waar hij Pierre Gasly, die naar Alpine verkaste, verving.
Kort moment in de schijnwerpers van de Formule 1
De periode bij AlphaTauri werd geen succes. Red Bull-adviseur Helmut Marko uitte meermaals zijn onvrede over de prestaties van De Vries. Na de Grand Prix van Groot-Brittannië, de tiende race van het seizoen, viel het doek. Daniel Ricciardo nam per direct het stoeltje over van de Nederlander. Daarmee kwam er na een half seizoen een einde aan het F1-avontuur van De Vries.
Terug naar de top: Toyota en Le Mans
Na zijn vertrek bij AlphaTauri verdween De Vries niet van het toneel. Hij vond een nieuw thuis bij Toyota Gazoo Racing, waar hij ging rijden in het wereldkampioenschap endurance racing (WEC) met de Toyota GR010 Hybrid. Op 14 juni 2026 won De Vries met startnummer 7 de 24 uur van Le Mans, de klassieke race die geldt als een van de zwaarste van de autosportkalender. Daarmee voegde de Fries een grote overwinning toe aan een palmares dat al de wereldtitels in de Formule 2 en Formule E bevatte. Van kortstondig F1-coureur tot Le Mans-winnaar: het is een omweg die niet veel coureurs hem nadoen.