Ophanging in de F1: waarom het zo belangrijk is

Eerder behandelden we al de krachtbronnen en aerodynamica van Formule 1-wagens, deze keer is een wat minder ‘sexy’ onderwerp aan de beurt: de ophanging! De ophanging van een Formule 1 wagen is een complex systeem van verschillende onderdelen dat samen met de motor en aerodynamica een essentiële rol speelt. 

Wat is het doel van de ophanging? 

Het primaire doel van de ophanging is het verbinden van de wielen met de auto zelf. Dit klinkt simpel, maar vergis je niet: de ophanging van Formule 1-auto’s is extreem complex en bestaat uit talloze onderdelen. Naast dit primaire doel heeft de ophanging nog twee functies, namelijk de handling (rijgedrag) en de ride optimaliseren.

Wanneer er wordt gesproken over handling, spreekt men in feite over de rol die de ophanging speelt zodra de coureur zijn stuurtje draait of op de rem trapt. Kort gezegd: handling gaat over hoe de auto reageert op input van de coureur. Ride daarentegen, heeft betrekking tot hoe het voertuig omgaat met het wegdek en oneffenheden hierin. 

Daarnaast speelt de ophanging ook een geringe rol op gebied van aerodynamica. De engineers proberen de onderdelen van de ophanging, net zoals bij alle andere onderdelen op de bolide, zo aerodynamisch vorm te geven. 

Innovatie, innovatie en nog eens innovatie

Door de decennia heen hebben Formule 1-teams veel geïnnoveerd op gebied van ophanging. Immers, een innovatieve ophanging kan hét verschil maken in het kampioenschap, net zoals de krachtbron of aerodynamica dat kan. Zo gebruikte de Williams FW14B zogenaamde active suspension, ophanging die zich automatisch aanpaste. Deze technologie werd echter al snel verboden door de FIA. Hetzelfde geldt voor andere innovatieve ophangings-technieken, zoals Renaults Mass Damper of het FRIC-systeem van Mercedes. Een recentelijk voorbeeld is het DAS-systeem van Mercedes, waarmee de coureurs de hoek van de voorwielen kunnen aanpassen tijdens het racen. Deze techniek is overigens legaal verklaard door de FIA. 

Verschillende filosofie

Op het eerste oog lijkt de ophanging van de huidige Formule 1-wagens gelijk. Niets is minder waar. Ondanks het feit dat de regels voor de afgelopen seizoenen hetzelfde zijn gebleven, zijn er grote verschillen tussen F1-teams. Neem de drie topteams, Mercedes, Ferrari en Red Bull Racing bijvoorbeeld. Daar waar Mercedes voor een forse, innovatieve ophanging mét DAS-systeem koos, bleef Ferrari de afgelopen jaren bij haar traditionele voorwielophanging. Red Bull Racing daarentegen, heeft juist een erg agressieve ophanging. Kortom, elk van de F1-teams lijkt iets anders te doen op gebied van ophanging. 

De rol van ophanging bij de car setup

Het optimaliseren van de ophanging voor elk circuit is een belangrijk onderdeel van de algemene afstelling van een F1-auto. Deze afstelling is op zijn beurt weer van enorm belang voor de prestaties van de F1-auto op dat circuit. Via de ophanging kan het team de manier waarop de band zich op de weg presenteert tot in de puntjes regelen en het rijgedrag en de grip optimaliseren. Dit wordt gedaan door zogenoemde parameters, zoals de toe (hoek van de wielen ten opzichte van elkaar) en de camber (de hoek van de wielen ten opzichte van de weg) aan te passen.

Dit soort set-up-werk wordt grotendeels gedaan door de geometrie van de ophanging te veranderen. Denk hierbij aan het gebruiken van onderdelen met verschillende lengtes. Daarnaast wordt er gekeken naar ‘platform controle’, ofwel de vering. Om het platform (de F1-auto) optimaal te laten werken, kijkt men naar de vering en naar de stijfheid van de gebruikte onderdelen.