Achtergrond en vroege jaren
Damon Graham Devereux Hill werd geboren op 17 september 1960 in Londen, als zoon van Graham Hill, die in 1962 en 1968 wereldkampioen werd. Norman Graham Hill was een Britse coureur, roeier en motorsportbestuurder die van 1958 tot 1975 in de Formule 1 uitkwam. In 1975, toen Damon vijftien was, kwam zijn vader om het leven bij een vliegtuigongeluk. Die gebeurtenis liet de familie er financieel slecht voorstaan, en toen Damon begon te werken was dat niet te midden van de glamour van de racerij, maar als bouwvakker en later als motorkoerier om zijn opleiding te bekostigen.
Hill begon niet in auto’s maar op de motorfiets, voordat hij overstapte naar het formuleracen. In 1991 werd hij, terwijl hij in de Formule 3000 reed, door Williams aangenomen als testrijder. Zijn Grand Prix-debuut volgde in 1992 bij Brabham, op 32-jarige leeftijd, een team dat destijds moeite had zich zelfs te kwalificeren.
Doorbraak bij Williams
Nadat Riccardo Patrese na 1992 naar Benetton vertrok, kreeg Hill een vaste plek naast Alain Prost. Hij nam zijn eerste Grand Prix-zege bij de Hongaarse GP van 1993. Bij Williams reed hij die jaren, bij afwezigheid van een regerend kampioen in het team, met het ongebruikelijke startnummer 0 op de auto.
1994 werd het jaar van de doorbraak, maar ook van tragedie. Na de dood van teamgenoot Ayrton Senna in Imola moest Hill de titelstrijd tegen Michael Schumacher alleen voortzetten. Het seizoen eindigde in de beruchte botsing tussen beide coureurs in Adelaide: de aanrijding brak Hills linker draagarm en dwong hem tot opgave, waarmee Schumacher zijn eerste wereldtitel veiligstelde. Een jaar later moest Hill opnieuw genoegen nemen met de tweede plaats achter de Duitser.
Wereldkampioen in 1996
In 1996 lukte het alsnog. Met een dominante Williams FW18 werd Hill wereldkampioen, en daarmee een van slechts twee coureurs, samen met Nico Rosberg, die net als hun vader wereldkampioen werden. Ondanks de titel kreeg hij geen nieuw contract: Williams gaf de voorkeur aan Heinz-Harald Frentzen voor 1997, waarna Hill naar het middenmoter Arrows vertrok.
Arrows en Jordan: de laatste jaren
Het seizoen bij Arrows verliep moeizaam, met één uitschieter: in Hongarije nam Hill op ronde 11 de leiding en hield die meer dan 35 seconden voorsprong vast tot ronde 76, toen een hydraulisch mankement roet in het eten gooide, waarna hij als tweede over de streep kwam, het enige podium van het team dat jaar.
Voor 1998 stapte Hill over naar Jordan. Daar bezorgde hij het team in 1998 de eerste overwinning uit de teamgeschiedenis, bij een natte en chaotische Belgische Grand Prix waarin ook teamgenoot Ralf Schumacher op het podium stond. 1999 werd zijn laatste seizoen bij Jordan. Hill maakte al voor de Franse Grand Prix bekend na die race te willen stoppen, maar Eddie Jordan overtuigde hem het seizoen af te maken; voor zijn laatste Grand Prix besloot Hill vrijwillig te stoppen, nog voor het einde van de race.
Na de Formule 1
Na zijn afscheid bleef Hill nauw betrokken bij de sport. Van 2006 tot 2011 was hij voorzitter van de British Racing Drivers’ Club, als opvolger van Jackie Stewart, en in die rol speelde hij een sleutelrol bij het veiligstellen van een contract van zeventien jaar voor Silverstone om de Formule 1 te blijven organiseren, wat uitgebreide renovaties aan het circuit mogelijk maakte.
In 2012 haalde Sky Sports F1 Hill binnen als analist, een rol die hij na de Grand Prix van São Paulo in 2024 neerlegde. Vanaf 2025 is hij te horen als commentator bij de Formule 1-uitzendingen van BBC Radio. In 2026 keerde hij bovendien terug bij Williams, ditmaal als ambassadeur van het team.
Voor zijn verdiensten werd Hill een van de vier personen die twee keer BBC Sports Personality of the Year wonnen, en ontving hij in de Nieuwjaarslijst van 1997 een OBE.