Gilles Villeneuve reed van 1977 tot 1982 in de Formule 1, eerst kort voor McLaren en daarna voor Ferrari. Hij werd nooit wereldkampioen, maar geldt als een van de meest geliefde coureurs die Ferrari ooit onder contract had. Zijn rijstijl was direct herkenbaar: alles of niets, met de auto altijd tot op de rand van de controle.
Van sneeuwscooters naar Ferrari
Villeneuve werd geboren op 18 januari 1950 in Saint-Jean-sur-Richelieu in de Canadese provincie Quebec. Voordat hij in autosport terechtkwam, racete hij met sneeuwscooters, een achtergrond die zijn latere reputatie als coureur die risico’s opzocht alleen maar versterkte. Via de Formule Atlantic in Noord-Amerika viel hij op bij Ferrari-teambaas Enzo Ferrari, die hem in 1977 naar Maranello haalde nadat Villeneuve eerder dat jaar al voor McLaren had gereden.
1979: titelstrijd en het duel met Arnoux
Villeneuve werd in 1979 runner-up in het wereldkampioenschap, achter zijn eigen Ferrari-teamgenoot Jody Scheckter. Dat seizoen leverde ook een van de bekendste momenten uit zijn carrière op: het gevecht met René Arnoux om de tweede plaats in de laatste ronde van de Franse Grand Prix, waarbij beide coureurs meerdere keren van positie wisselden en zonder de auto’s aan te raken tot het uiterste gingen. Het incident wordt nog altijd genoemd als voorbeeld van hoe hard er destijds gereden werd, zonder dat het uit de hand liep.
Zijn laatste twee overwinningen kwamen in 1981 bij de Grand Prix van Monaco en Spanje, in een Ferrari die op rechte stukken snel was maar in bochten worstelde. Villeneuve hield de auto desondanks vooraan, wat zijn reputatie als coureur die meer uit het materiaal haalde dan er in zat alleen maar bevestigde.
Fatale kwalificatie in Zolder
Het seizoen 1982 begon gespannen. Bij de Grand Prix van San Marino, twee weken voor zijn dood, voelde Villeneuve zich verraden door teamgenoot Didier Pironi, die een teamorder negeerde en de zege pakte die Villeneuve als verzekerd beschouwde. De twee spraken daarna niet meer met elkaar.
Op 8 mei 1982, tijdens de laatste kwalificatiesessie voor de Grand Prix van België op Zolder, probeerde Villeneuve nog een snellere ronde neer te zetten om Pironi op de startgrid te verslaan. Hij naderde in hoge snelheid de March van Jochen Mass, die op zijn uitloopronde reed. Beide coureurs weken naar dezelfde kant uit, de auto’s raakten elkaar en de Ferrari van Villeneuve sloeg over de kop. Villeneuve werd uit de auto geslingerd en overleed diezelfde avond aan zijn verwondingen. Hij werd 32 jaar oud.
Nalatenschap
Het startnummer 27, waarmee Villeneuve bij Ferrari reed, is sindsdien onlosmakelijk met hem verbonden. Het circuit in Montreal, waar hij in 1978 zijn eerste Grand Prix-overwinning boekte voor eigen publiek, draagt tegenwoordig zijn naam. Bij Ferrari wordt hij nog altijd genoemd als een van de coureurs die het dichtst bij de tifosi stonden, ondanks dat hij nooit een wereldtitel voor de renstal pakte.
Zijn zoon Jacques Villeneuve zette de familietraditie voort en werd in 1997 wereldkampioen. Ook daarna bleef het nummer 27 in de familie een terugkerend symbool, onder meer toen Jacques er zelf mee reed in latere autosportprojecten.