Wolff wil voorzichtige aanpak bij aanpassen F1 2026-regels: ‘Scalpel, geen honkbalknuppel’

Scalpel, geen honkbalknuppel

Na slechts drie races staat het nieuwe technische reglement al stevig onder druk. De kritiek richt zich op meerdere punten: coureurs moeten in de kwalificatie gas loslaten om energie te laden, er zijn grote snelheidsverschillen tussen auto’s met volle en lege batterijen, en de inhaalacties die daardoor ontstaan worden als te makkelijk gezien. Bovenop dat alles zorgde de zware crash van Oliver Bearman in Japan voor veiligheidszorgen. Bearman naderde de Alpine van Franco Colapinto met een snelheidsverschil van zo’n 50 kilometer per uur, omdat Colapinto op dat moment energie aan het harvesten was.

Op maandag 20 april kwamen teams, de FIA en Formule 1 samen om over mogelijke aanpassingen te spreken. Eerder berichtten we al over het topoverleg over de F1 2026-regels vóór de GP Miami. Wolff nam namens Mercedes deel aan dat overleg en sprak vooraf met de media.

“De gesprekken tussen de coureurs, de FIA, de Formule 1 en de teams zijn constructief geweest”, zei Wolff. “We hebben allemaal hetzelfde doel: hoe kunnen we het product verbeteren, het echte racen versterken en kijken wat we op het gebied van veiligheid kunnen doen. Maar dan wel met een scalpel en niet met een honkbalknuppel.”

Wolff vreest dat te grote ingrepen nieuwe problemen veroorzaken. “Er zijn pas drie races geweest. We moeten leren van het verleden, waar soms overhaaste beslissingen werden genomen, waarna we doorschoten en achteraf moesten vaststellen dat het geen goede keuzes waren.”

Kritiek hoort niet in de openbaarheid

Niet alleen de inhoud van de regels houdt Wolff bezig. Ook de manier waarop de discussie gevoerd wordt, steekt hem. Coureurs als Max Verstappen en Fernando Alonso lieten zich de afgelopen weken publiekelijk kritisch uit over de nieuwe regels. Verstappen vergeleek de Formule 1 zelfs met Formule E en Mario Kart. Wolff vindt dat dat soort uitspraken de sport schade toebrengt.

“Om alles wat deze sport ons biedt te beschermen, moeten we onze eigen sport niet publiekelijk afkraken”, zei hij. “We zijn daar in het verleden allemaal weleens schuldig aan geweest, door politieke spelletjes of om een bepaalde situatie te beschermen. Maar we moeten heel voorzichtig zijn, want wat we in het openbaar zeggen, heeft misschien niet direct gevolgen voor hoe fans de sport zien. Maar dat effect komt wel, met vertraging.”

Volgens Wolff heeft de sport honderdduizenden fans die er van houden. “Iedereen heeft recht op een mening, maar we zijn het aan onszelf verplicht om die te uiten binnen de groep van betrokkenen.”

Nostalgie vertekent het beeld

Wolff waarschuwt ook voor een verkeerd beeld van het verleden. Hij erkent dat er fans zijn die terugverlangen naar eerdere tijdperken, maar plaatst dat in perspectief. “Mensen praten lovend over de jaren 2000, maar vergeten dat er toen ook races waren zonder één enkele inhaalactie. Dat was misschien mooi voor de coureurs, omdat ze voluit door de bochten konden. Maar als het product saai is voor de toeschouwers, winnen we er niets mee.”

Hij benadrukt dat beslissingen op data gebaseerd moeten zijn. Wat vinden fans aantrekkelijk en wat niet? Daarin moeten ook de traditionele motorsportfans meegenomen worden, niet alleen de nieuwere doelgroep.

De crash van Bearman in perspectief

Over het ongeluk van Bearman in Japan is Wolff duidelijk: veiligheid staat voorop, maar hij wil de situatie niet groter maken dan die was. “Dat was een inschattingsfout. Zoiets als het indrukken van de boostknop zonder te remmen op een plek waar je dat eigenlijk wel zou moeten doen.”

Hij trekt een vergelijking met andere raceklassen waar grote snelheidsverschillen heel gewoon zijn. “Ik hou van Le Mans. Ik zit ’s nachts naar de timing te kijken, terwijl de Hypercars door de Porsche Curves 30 à 40 kilometer per uur sneller gaan dan de GT3-auto’s. De snelheidsverschillen zijn enorm en we hebben daar ook zware crashes gezien. En toch houden we van die races.”

Ook de Nordschleife noemde hij als voorbeeld, waar fabrieks-GT3-auto’s samen met amateurs in kleine auto’s rijden, ’s nachts en in de regen, over heuvels waar je niet weet wat aan de andere kant gebeurt.

Twee prioriteiten

Wolff sloot af met een heldere boodschap over waar de focus op moet liggen. De sport moet beter worden en veiliger, maar er moet niet doorgeschoten worden. “Zal het altijd de veiligste sport zijn? Nee. Het gaat erom te begrijpen wat deze systemen met de auto doen en hoe we risico’s kunnen beperken, zeker in specifieke omstandigheden zoals regen.”

“We moeten ons altijd realiseren dat we de hoeders van deze sport zijn en verantwoordelijk zijn voor de kansen die zij ons biedt, in plaats van alleen te kijken naar ons eigen voordeel of nadeel bij bepaalde reglementswijzigingen.”