Croft trekt aan de bel: ‘Als Russell Canada niet wint, gaan de alarmbellen rinkelen’

Historische reeks

In Miami deed Antonelli iets wat geen enkele coureur ooit eerder deed. Hij won zijn derde Grand Prix vanuit zijn derde pole position op rij. Eerder werden de records afzonderlijk geëvenaard, maar de combinatie van beide reeksen was uniek in de geschiedenis van de sport. Bovendien was Antonelli de eerste Italiaan die drie opeenvolgende races won sinds Alberto Ascari in 1952.

Ook de race zelf verliep niet zonder slag of stoot. In de eerste bocht moest Antonelli uitwijken voor Leclerc en ontweek hij een draaiende Verstappen. Hij verloor de leiding, maar pakte die terug via een undercut tijdens de pitstop. In de slotfase hield hij Norris van zich af, ondanks zorgen over zijn versnellingsbak. Wolff was ronduit lovend: “Voor mij was dit zijn beste race tot nu toe. Het doet me denken aan zijn kartdagen en zijn Formule 4-periode. Er zaten geen fouten in.”

Russell en de zoektocht naar antwoorden

Terwijl Antonelli de champagne ontkurkte, gebruikte Russell de laatste twintig ronden van de race als testessie. Hij paste de differentieel- en reminstellingen aan om te begrijpen waar zijn snelheid bleef. Een podium was al lang niet meer haalbaar. Hij finishte als vierde nadat hij in de laatste meters langs de beschadigde auto van Leclerc glipte.

Russell wees na de race op zijn moeizame verhouding met het circuit in Miami. “De pace was mijn kant echt slecht. Ik heb wat ideeën, en ik heb de laatste twintig ronden gebruikt om behoorlijk drastische veranderingen uit te proberen in mijn rijstijl en aan de instellingen. Dat verbeterde dingen, maar ik kijk gewoon uit naar de volgende race, waar de omstandigheden iets normaler zijn. Geen grote zorgen.” Tegelijk erkende hij dat Antonelli simpelweg een sterke coureur is. “Je wint al die kampioenschappen als jongere niet als je de snelheid niet hebt. Maar ik heb nog steeds het vertrouwen in mezelf. Ik ben het rijden niet vergeten.”

Eerder deze week vroegen Coulthard en Brundle zich al af of Russell wel genoeg actie onderneemt, en die vraag klinkt na Miami alleen maar harder.

Wolffs ‘killer’-uitspraak: geruststelling of afleiding?

Wolff koos na de race zijn woorden zorgvuldig. “Ik heb altijd gezegd dat George geen Grand Prix-winnaar zou zijn als hij geen killer was. Wat hem zo goed maakt, is dat hij nooit stopt met vechten. Dat zag je door zijn hele carrière in de juniorformules en hier in de Formule 1.” Over Canada voegde hij toe: “Streep Miami door. Morgen kijkt hij alweer vooruit naar Montreal. Er zijn nog 18 races te gaan.”

De uitspraken zijn diplomatiek, maar ze maskeren een opmerkelijk verschuiving. Russell begon het seizoen als de verwachte titelkandidaat bij Mercedes. Hij won in Australië en pakte de sprintrace in China. Sindsdien won Antonelli drie Grands Prix op rij. In de kwalificatie staat het hoofd-aan-hoofd inmiddels 3-1 voor Antonelli.

Critici stellen hardere vragen

Voormalig F1-coureur Timo Glock laat zich kritischer uit dan Wolff. Volgens hem ligt het probleem niet alleen bij het circuit Miami. “Als je het hele weekend ziet dat je tekortkomt en je teamgenoot iets anders doet met de afstelling, dan moet je daar veel sneller op inspelen. Dan wacht je daar niet mee tot de slotfase van de race, maar probeer je dat al op vrijdag of zaterdag uit.” Glock wijst erop dat de data gewoon beschikbaar is binnen het team. “Je weet exact wat er aan de andere kant van de garage gebeurt. Als je dan gemiddeld vier tienden per ronde langzamer bent, moet je ingrijpen.”

Sky Sports-commentator David Croft gaat nog een stap verder en wijst Canada aan als het kantelpunt van het seizoen. “Als George Kimi niet verslaat op een circuit dat hij als een van zijn beste beschouwt, en Toto Wolff ook, dan gaan de alarmbellen echt rinkelen.” Croft wijst ook op een ander element: Antonelli werkt samen met race-engineer Peter Bonnington, die Lewis Hamilton naar zes wereldtitels begeleidde bij Mercedes. “George is niet alleen aan het racen tegen Kimi. Hij is aan het racen tegen een heel goede nieuwe samenwerking. Bono weet hoe je met kampioensdruck omgaat. Dat is een uitdaging.”

Jenson Palmer stelde in zijn analyse dat Russells weekend Antonelli heeft gemarkeerd als een serieuze titelkandidaat en dat Russell nu moet nadenken over hoe hij gaat reageren. Dat is precies de vraag die in de paddock rondgaat.

Is Russell de tweede viool?

Russell wacht al zijn hele carrière op het moment dat alles klopt. Hij reed drie seizoenen voor Williams zonder concurrentiemateriaal, mocht Hamilton eenmalig vervangen in 2020 en won bijna in Bahrein, en stapte daarna pas in 2022 in bij Mercedes op het moment dat het team niet meer dominant was. Vorig jaar deed hij alles goed. Hij won races, maakte nauwelijks fouten en reed Antonelli vrijwel elk weekend naar huis.

Nu, na vier races van het nieuwe technische tijdperk, speelt hij de tweede viool. Russell erkende zelf al dat Antonelli het momentum heeft, maar houdt vast aan zijn eigen vertrouwen. De vraag is of dat vertrouwen genoeg is om het tij te keren. In de WK-stand staat hij tweede met 80 punten, 20 achter Antonelli.

Canada, over twee weken, wordt zijn eerste echte test. Hij pakte er vorig jaar pole position en de overwinning. Antonelli eindigde er op het podium. Als Russell daar niet wint, wordt de positie van Wolff als beheerder van twee titelkandidaten steeds lastiger, en groeit de kans dat de interne hiërarchie bij Mercedes definitief is verschoven.