Stroll eindigt 48ste in GT World Challenge-debuut door opeenstapeling van penalties

Lance Stroll reed afgelopen weekend zijn eerste GT-race in zeven jaar, maar zijn rentree in de GT World Challenge op Circuit Paul Ricard liep volledig uit de hand. Zijn team ontving meer dan acht minuten aan tijdstraffen en finishte als 48ste. Terwijl dat allemaal speelde, won de zusterauto van hetzelfde team de race.

Gesprekken met Verstappen als aanleiding

Stroll had in 2016 en 2018 meegedaan aan de 24 uur van Daytona, maar had sindsdien geen sportwagenrace gereden. Zijn terugkeer was geen toevallige keuze. Het Formule 1-seizoen lag tijdelijk stil door afgelaste races, wat ruimte vrijmaakte in zijn agenda. Maar er was meer.

“We spraken over wie ik moest benaderen, en omdat hij zelf al in GT-racing zit, hebben we het er een beetje over gehad”, zei Stroll over zijn gesprekken met Max Verstappen. “Iedereen geniet ervan om in een GT3-auto te rijden, het is gewoon leuk.” Verstappen rijdt in mei de 24 uur van de Nürburgring. Die gesprekken gaven Stroll de laatste duw richting zijn debuut in GT3-klasse.

Kwalificatie en de structuur van GT3

Stroll stapte in de #18 Aston Martin Vantage GT3 van Comtoyou Racing, samen met Roberto Merhi en Aston Martin Academy-rijder Mari Boya. In GT3 wordt de startpositie bepaald door het gemiddelde van de drie coureurs. Dat werkt in het nadeel van debutanten. Stroll klokte een 1:54.472, slechts vijf duizendsten langzamer dan Merhi. Boya zat er meer dan acht tienden boven. Het gemiddelde leverde een vijftiende startplaats op.

Straf op straf

De zesuurrace, die in het donker eindigde, werd een les in wat GT-racing anders maakt dan Formule 1. De #18-auto verzamelde in totaal 8 minuten en 25 seconden aan straffen.

Boya veroorzaakte een aanrijding, wat een stop-and-go penalty opleverde. Vier minuten straf kwamen er bovenop voor het negeren van blauwe vlaggen. Nog eens drie minuten en veertig seconden volgden voor het overschrijden van de tracklimieten. Stroll droeg persoonlijk bij met een minuut straf voor de blauwe vlaggen en nog eens 115 seconden voor de tracklimieten.

Het overschrijden van de tracklimieten had een logische oorzaak. Een GT3-auto weegt zo’n 1.300 kilogram, tegenover minder dan 800 kilogram voor een Formule 1-wagen. De remafstanden zijn langer en de auto reageert anders in bochten. Stroll reed op instinct, gevormd door jaren in de Formule 1, en pushte de auto alsof die hetzelfde gripniveau had.

De blauwe vlaggen vormden een apart probleem. In de Formule 1 rijden alle auto’s in dezelfde klasse, en teamradio helpt een rijder om langzamere auto’s tijdig te herkennen. In GT-racing zijn er meerdere klassen tegelijk op de baan. Professionele coureurs kunnen per ronde seconden sneller zijn dan amateurs. Dat vraagt om een constante eigen inschatting van de situatie, iets wat Stroll na zeven jaar afwezigheid opnieuw moest aanleren.

Snelheid was er, het resultaat niet

Ondanks alles waren de rondetijden van Stroll op bepaalde momenten behorend tot de snelste in het veld. Dat laat zien dat zijn snelheid er is. De aanpassing aan de klasse, aan het verkeer en aan de strategie over lange stints, vraagt echter meer dan één race.

Zusterauto wint op het nippertje

De #7 van hetzelfde Comtoyou Racing-team pakte de winst. Nicki Thiim, Marco Sørensen en Mattia Drudi namen de leiding over van de dominante #48 Mercedes-AMG met nog negen minuten te gaan, na een late safety car. Een kleine fout van Lucas Auer gaf Thiim de opening die hij nodig had. Beide Comtoyou-auto’s reden met hetzelfde materiaal en dezelfde ondersteuning. Het verschil zat hem uitsluitend in de uitvoering.