Alain Marie Pascal Prost (Lorette, 24 februari 1955) is een Frans oud-autocoureur en teambaas. Hij reed van 1980 tot 1993 in de Formule 1 en werd viermaal wereldkampioen: in 1985, 1986, 1989 en 1993.
Prost begon zijn autosportcarrière in 1974 in de Franse Formule Renault, waarin hij in 1975 kampioen werd. Via de Formule 3, waarin hij eveneens een titel pakte, kwam hij in 1980 in de Formule 1 terecht en debuteerde hij voor McLaren.
McLaren, Renault en de eerste titels
Na zijn debuutjaar bij McLaren stapte Prost voor het seizoen 1981 over naar Renault, waar hij tot en met 1983 reed. In 1984 keerde hij terug bij McLaren en werd dat jaar tweede achter teamgenoot Niki Lauda, met een verschil van slechts een half punt. Een jaar later pakte hij alsnog zijn eerste wereldtitel. In 1986 prolongeerde hij het kampioenschap, in een seizoen dat pas op de slotrace werd beslist.
Bij McLaren ontstond ook zijn rivaliteit met Ayrton Senna, die vanaf 1988 teamgenoot werd. Hun duels op de baan bepaalden jarenlang het beeld van de Formule 1. In 1989 werd Prost voor de derde keer wereldkampioen, nadat een botsing met Senna tijdens de Japanse GP in Suzuka het kampioenschap in zijn voordeel besliste.
Ferrari, sabbatical en de titel bij Williams
Voor het seizoen 1990 stapte Prost over naar Ferrari. Hij werd dat jaar tweede in het kampioenschap, achter Senna. Het seizoen 1991 verliep wisselvalliger: Prost kende meerdere uitvalbeurten en eindigde als vijfde. Zijn kritiek op de auto, die hij naar eigen zeggen als een vrachtwagen liet besturen, kostte hem voortijdig zijn zitje bij Ferrari. Hij nam in 1992 een sabbatical.
In 1993 keerde Prost terug in de Formule 1 bij Williams, dat met de FW15C over de sterkste auto van het veld beschikte. Hij won de seizoensopener in Zuid-Afrika en voegde daar in de loop van het jaar nog zes zeges aan toe. Op de Hungaroring en in Monza kwam hij vanaf pole position niet verder dan de twaalfde plaats, maar dat kon zijn titel niet meer in gevaar brengen. Na afloop van 1993 zette Prost een punt achter zijn actieve loopbaan.
Na zijn actieve carrière
In 1997 nam Prost het Ligier-team over en doopte het om tot Prost Grand Prix. De renstal bleef tot en met 2001 actief in de Formule 1, maar wist niet aan te knopen bij de successen uit zijn tijd als coureur en verdween na financiële problemen van de grid.
In 2017 keerde Prost terug in de Formule 1 als adviseur bij Renault, nadat hij daarvoor al ambassadeur voor het merk was geweest. Hij richtte zich op techniek en strategie. Toen het team begin 2021 werd omgedoopt tot Alpine, verdween hij uit die functie. Sindsdien laat hij zich vooral nog gelden als commentator: eind 2025 liet hij weten een terugkeer van Renault als motorenleverancier moeilijk voorstelbaar te vinden, nadat het merk na dat seizoen als fabrikant was gestopt.
Persoonlijk leven
Prost was van 1980 tot 2017 getrouwd met Anne-Marie Barges. Het paar kreeg drie kinderen, onder wie zoon Nicolas Prost, die zelf actief was als autocoureur, onder meer in de Formule E. Zijn vermogen wordt geschat op ongeveer honderd miljoen dollar, opgebouwd uit coureurssalarissen, sponsorcontracten en latere zakelijke activiteiten.
In 2012 ontving Prost tijdens de FIA Prize Giving Ceremony in India een eerbetoon voor zijn carrière. Met vier wereldtitels, 51 zeges en 106 podiumplaatsen geldt hij nog altijd als een van de coureurs met de beste statistieken uit de geschiedenis van de Formule 1, al is zijn recordaantal zeges inmiddels door meerdere coureurs overtroffen.