Kan Newey Aston Martin redden, of rijdt hij het team de afgrond in?

Een veelbelovend project dat vastliep

De verwachtingen voor de AMR26 waren hoog. Het was de eerste auto die Newey volledig ontwierp voor Aston Martin, aangedreven door een nieuwe Honda-powerunit. Maar al vroeg in het seizoen liep het mis. Zware vibraties in de powerunit beschadigden batterijen en andere componenten, waardoor het team nauwelijks consistent kon rijden.

In Melbourne had Aston Martin vier batterijen tot zijn beschikking, maar twee vielen al uit tijdens de eerste vrije training. Beide coureurs haalden de finish niet. Honda gaf aan grip te krijgen op het probleem, maar de schade in de openingswedstrijden was al groot.

De Grand Prix van Japan op Suzuka bracht weinig verlichting. Aston Martin was er over één ronde de langzaamste auto van het veld. Fernando Alonso bracht als enige zijn AMR26 over de streep, op de achttiende plaats. Het was tegelijk de eerste finishplaats van een Aston Martin-Honda in een Grand Prix.

Montoya wijst naar Honda

Juan Pablo Montoya denkt dat Honda de voornaamste boosdoener is. Tegenover Casinostugan zei hij: “Het grootste probleem lijkt aan de Honda-kant te liggen. Maar zodra ze alles uitzoeken en binnen het werkvenster komen waar ze moeten zitten, denk ik dat ze behoorlijk goed zullen zijn.”

Montoya gelooft dat Aston Martin had verwacht een sterkere motor te krijgen dan nu het geval is. “Ik denk dat Aston Martin dacht dat ze dezelfde power zouden krijgen als Red Bull had toen Honda overstapte”, aldus de oud-coureur. “Ik heb met Adrian gewerkt, ik weet hoe slim hij is. Het kost gewoon tijd.”

Snel opgelost wordt het niet, benadrukt Montoya. “Denk je dat ze in vijf weken iets gaan oplossen waar de afgelopen vier jaar aan is gewerkt? Nee.” Hij verwacht wel verbetering na de zomerstop en blijft optimistisch op de lange termijn.

Hill stelt de harde vragen

Damon Hill, die in de jaren negentig bij Williams zij aan zij werkte met Newey, kent zijn manier van werken goed. In de podcast The Undercut omschreef hij het kernprobleem helder: “Als je tegen Adrian zegt: ‘We blijven veilig binnen deze cirkel’, dan zegt hij: ‘Wat gebeurt er als je buiten die cirkel gaat?'”

Die gedrevenheid is zowel Neweys kracht als zijn risico. Hill denkt dat Newey die koers blijft varen: “Hij zal die kant op blijven duwen en dan zal er iets uitkomen. Of het werkt nooit, wat onwaarschijnlijk is, want dat gebeurt bijna altijd. Maar het kost tijd.”

Precies dat tijdsaspect baart Hill zorgen. Hoe lang blijft het personeel in Silverstone geloven in een aanpak waarvan ze de resultaten nog niet zien? Hill trekt een opvallende vergelijking: “Hij is iemand met een beeld van perfectie en wil iedereen daarin meenemen. En een beetje zoals Mozes, iedereen vraagt zich af: waar is dat beloofde land?”

Katastrofe of doorbraak?

Hill stelt ook de scherpste vraag hardop: “Komt er een punt waarop Adrian een ramp veroorzaakt, omdat hij zo ver gaat dat zijn competitiedrang hem in de weg zit?” Die vraag raakt de kern van het project. Newey heeft bij eerdere teams bewezen dat zijn aanpak werkt, maar altijd was er een sterke projectmanager naast hem die deadlines bewaakte. Bij Aston Martin neemt hij zelf een grotere rol op zich.

Desondanks kiest Hill uiteindelijk voor vertrouwen. “We moeten afwachten of Adrian kan leveren, of dat er gewoon te veel speelt met die Honda-situatie. Ik heb er vertrouwen in dat hij het gaat doen. Als je aan het einde van het seizoen terugkijkt naar het begin, zal er duidelijk bewijs zijn dat hij de hele tijd op de juiste weg zat.”