Benetton Formula was tussen 1986 en 2001 een van de opvallendste teams in de Formule 1. Het Italiaanse modeconcern uit de familie Benetton bracht kleur, geld en op momenten ook controverse naar de sport, met als hoogtepunt de wereldtitels van Michael Schumacher in 1994 en 1995. Na het seizoen 2001 verdween de naam van de grid: Renault nam het team over en zette de fabriek in Enstone voort onder eigen vlag, de basis van wat later Lotus en vervolgens Alpine zou worden.
Van kledingsponsor tot eigen team
Benetton begon als sponsor in de Formule 1, eerst bij Tyrrell in 1983 en een jaar later bij Alfa Romeo. De familie Benetton wilde meer controle over de besteding van dat sponsorgeld en kocht in 1985 het noodlijdende team Toleman. Vanaf 1986 reed de renstal onder de naam Benetton Formula, met de fabriek in het Engelse Witney als thuisbasis. In 1992 verhuisde het team naar Enstone, de locatie die tot op de dag van vandaag dienstdoet als hoofdkwartier van de opvolgers van Benetton.
Het team boekte in zijn debuutjaar meteen een overwinning, met Gerhard Berger in Mexico. Daarna groeide Benetton in de tweede helft van de jaren tachtig uit tot een gevestigde naam in de subtop, met coureurs als Thierry Boutsen en Alessandro Nannini.
De Schumacher-jaren
De grootste successen kwamen er onder leiding van teambaas Flavio Briatore, die begin jaren negentig de commerciële en sportieve touwtjes in handen kreeg. In 1991 haalde het team de jonge Michael Schumacher binnen, die naast de ervaren Nelson Piquet snel liet zien over uitzonderlijk talent te beschikken. Met Renault-motoren op de achtergrond groeide Benetton uit tot de belangrijkste uitdager van Williams.
Schumacher pakte in 1994 de wereldtitel bij de coureurs, een seizoen dat achteraf vooral bekend bleef vanwege de aanhoudende twijfels over elektronische hulpmiddelen bij Benetton en de botsing met Damon Hill in de slotrace in Adelaide, die de titel besliste. Een jaar later herhaalde Schumacher zijn titel en pakte Benetton ook het constructeurskampioenschap, de enige keer dat het team er met de titel bij de constructeurs vandoor ging. Aan het eind van 1995 vertrok Schumacher naar Ferrari, wat voor Benetton het begin van een geleidelijke terugval betekende.
Terugval en de laatste jaren
Zonder Schumacher bleef Benetton wel meestrijden voorin. In 1996 en 1997 eindigde het team beide seizoenen als derde in het constructeurskampioenschap, met Jean Alesi en Gerhard Berger achter het stuur, die dat eerste jaar overkwamen van Ferrari. De zege van Berger op de Hockenheimring in 1997 leverde het team niet alleen de laatste overwinning uit zijn geschiedenis op, maar ook een bijzonder feit: Benetton werd zo het enige team dat een Grand Prix won onder twee verschillende nationaliteiten, nadat de licentie in 1996 van Brits naar Italiaans was gewijzigd.
Daarna ging het geleidelijk bergafwaarts. In 1998 zakte Benetton naar de vijfde plaats en in 1999 zelfs naar de zesde plaats in het constructeurskampioenschap. Het jaar 2000 bracht een lichte opleving naar de vierde plaats, maar 2001 werd met de zevende plaats het magere slotstuk van het bestaan als zelfstandig team. Coureurs als Giancarlo Fisichella en de debuterende Jenson Button konden de neergang niet keren.
Verkoop aan Renault
Begin 2000 verkocht de familie Benetton het team voor 120 miljoen dollar aan de Renault-Nissan Alliance. Renault liet de naam Benetton nog twee seizoenen bestaan, met Briatore terug als teambaas, voordat de renstal in 2002 werd omgedoopt tot Renault F1 Team. De fabriek in Enstone en veel van het personeel, onder wie ontwerper Rory Byrne en technisch directeur Pat Symonds, bleven daarmee behouden voor de sport en vormden de basis voor de latere successen van Renault, Lotus en Alpine.
Erfenis
Benetton geldt als een van de teams die de Formule 1 in de jaren negentig een eigen gezicht gaven, met felgekleurde auto’s en een teambaas in Briatore die zelden onopgemerkt bleef. De rivaliteit met Williams tijdens de Schumacher-jaren behoort tot de bekendste periodes uit die tijd. Al is de naam sinds 2002 van de grid verdwenen, de fabriek in Enstone en een deel van de mensen die er werkten, zijn via Renault, Lotus en Alpine nog altijd verbonden met de koningsklasse.